Kurs Autoit część 2
Dziś kontynuacja kursu poświęconego autoit
Zmienne
Zmienną możemy określić jako miejsce do przechowywania wartości w pamięci systemu. Można to porównać np do skrzynki pocztowej (dla przykładu program thunderbird). W skrzynce pocztowej mamy wiadomości e-mail, każda wiadomość ma swój tytuł oraz treść, gdy klikniemy na tytuł ładuje nam się treść wiadomości. W naszym przypadku nazwa zmiennej to tytuł a jej treść to nasza wartość.
Do zmiennej możemy przypisać wyrażenie tekstowe bądź liczbę ale nie możemy przypisać obu.
Nazwa zmiennej na początku zawiera znak $ bo odróżnić ją od innych rzeczy, natomiast nazwa zmiennej może zawierać wyłącznie litery, liczby oraz _ (podkreślnik). Dodatkowo nie powinniśmy używać polskich znaków diametralnych w nazwach zmiennych.
Przykłady:
$var0
$moja_zmienna
$moja_zmienna_1
Czas na przypisywanie wartości do zmiennych, pokaże teraz najprostszy sposób na deklarowanie wartości zmiennej. Aby podać wartość zmiennej należy użyć znaku =, podajemy go między zakończeniem nazwy zmiennej a rozpoczęciem wartości jaką chcemy przydzielić. Wartość możemy podawać bezpośrednio w skrypcie lub powiązać ją z wartości wprowadzaną przez użytkownika w programie, bądź pobierać ją np z pliku ini lub też po przez wyrażenia arytmetyczne. Zmienne będziemy często wykorzystywać do przechwytywania wyników z wykorzystywanych funkcji (o tym później)
$var="tresc"
$var_1=5*6
$var_2=4/2
$var_3="inna treść"
$var_4=4+4
$var_5=((4+6)-(6+7))*2
Makra
Autoit posiada zestaw makr, są to zmienne wyłącznie do odczytu (inaczej mówiąc nie można im przydzielić samodzielnie wartości). W przeciwieństwie do zmiennych marka rozpoczyna znak @ zamiast $, można się do nich odwoływać tak jak do zmiennych natomiast jak już wspomniałem wcześniej nie można nadpisać ich wartości.
Makra zwykle wykorzystywane są do pobierania informacji o systemie, zalogowanym obecnie użytkowniku jak i do określania ścieżki katalogów systemowych (windows/moje dokumenty etc)
